Wie naar viaducten, balkons, galerijen en bruggen uit de jaren zestig en zeventig kijkt, ziet het probleem van gewapend beton: het wapeningsstaal. Door carbonatatie, chloriden uit strooizout of zeelucht verdwijnt de beschermende alkaliteit rond het staal. Het gevolg is roest, volumetoename en scheurvorming. “We lopen op veel plaatsen achter de feiten aan”, aldus Hans Boender, Adviseur bij brancheorganisatie Zinkinfo Benelux. “Bij bestaande constructies kun je nog repareren of kathodisch beschermen. Maar bij nieuwbouw moet je je afvragen: waarom voorkomen we het niet meteen?”
Die vraag staat centraal in de aandacht die Zink-info Benelux vraagt voor thermisch verzinkt betonstaal. Het wordt al decennialang succesvol toegepast, maar sneuvelt volgens Boender nog te vaak op de eerste begroting. “Dan zegt iemand: dat is duurder dan gewoon betonstaal. En dan houdt het gesprek op, terwijl je naar de totale levensduurkosten moet kijken.”

De technische argumenten zijn overtuigend. In vers beton vormt zich op verzinkt staal een laag calciumhydroxyzinkaat die beschermt tegen corrosie en de hechting tussen staal en beton verbetert. Zink is bovendien minder gevoelig voor de dalende pH-waarde in verouderend beton en beter bestand tegen chloriden. “Daar zit de winst”, benadrukt Boender. “Je stelt het begin van corrosie ver uit en verlengt de levensduur enorm.” Ook als corrosie optreedt, is het verschil groot: ijzerroest kan tot zeven keer in volume toenemen, bij zinkcorrosie blijft dat beperkt. Verzinken is daarmee geen cosmetische behandeling, maar een constructieve duurzaamheidsmaatregel.

Boender begrijpt dat opdrachtgevers naar de initiële investering kijken, maar vindt dat de sector zichzelf daarmee tekort doet. “De meerkosten zitten in het wapeningsstaal, niet in het hele werk. Zet je dat af tegen bouwsom, onderhoud, inspectie, verkeershinder en herstel over tientallen jaren, dan wordt het een ander verhaal. Zeker bij infrastructuur, parkeergarages, balkons, gevelpanelen en prefab verbindingen is de rekensom snel gemaakt.”

Daar komt een duurzaamheidsargument bij. Een constructie die langer meegaat, hoeft minder snel te worden gerepareerd of vervangen. Dat bespaart beton, staal, transport, materieel en CO2. Aan het einde van de levensduur kan het staal bovendien opnieuw gerecycled worden, inclusief resterende zinklaag. “Circulariteit begint niet bij slopen”, zegt Boender. “Circulariteit begint bij ontwerpen voor een lange levensduur.” Verzinkt wapeningsstaal biedt ook ontwerptechnische mogelijkheden en vraagt geen bijzondere behandeling op de bouwplaats. Het is slijtvast tijdens transport en montage en te combineren met gangbare betonstaalsoorten. “Het is gewoon thermisch verzinken, een bewezen techniek. Alleen moeten we hem vaker op de juiste plek toepassen.”
Daarom zoekt Zinkinfo Benelux het gesprek met opdrachtgevers, constructeurs, adviseurs en prefab producenten. Op het komende Beton Event in Den Bosch wil de brancheorganisatie de discussie opnieuw aanjagen. Niet als pleidooi voor verzinken overal en altijd, maar als serieuze optie waar levensduur, beheer en corrosierisico’s zwaar wegen. Boender: “We moeten af van de reflex dat de laagste aanneemsom automatisch de beste keuze is. De vraag is wat een constructie kost over vijftig, tachtig of honderd jaar. Als je zo rekent, is verzinkt wapeningsstaal geen dure extra. Het is een verzekering tegen ellende die je ziet aankomen.”

Neem dan rechtstreeks contact op met ZINKINFO BENELUX.
Contact opnemen