Jos Kronemeijer: Are you ‘future-proof’?

Gefeliciteerd beste lezer (!), met het feit dat u schaarse tijd hebt willen besteden aan het lezen van deze column, maar vooral omdat u blijk gaf aan een begerenswaardige oerimpuls genaamd ‘nieuwsgierigheid’. Nieuwsgierigheid wordt helaas niet altijd als iets positief gezien, terwijl het juist een oermenselijke eigenschap is die tot wereldschokkende ontdekkingen en uitvindingen dreef en daarmee bij uitstek óók een eigenschap is die ons ‘future-proof’ maakt.

Om maar met de deur in huis te vallen: ik ben (net als u) óók nieuwsgierig en misschien daarmee wel zwaarder behept dan gemiddeld. Sommigen gaan zo ver me een ‘kennis-omnivoor van de zwaarste categorie’ of zelfs ronduit ‘vakidioot’ te noemen, maar dat beschouw ik allemaal als een geuzennaam. Al van kinds af aan wilde ik namelijk begrijpen waarom dingen werken zoals ze werken en dus ging dit jochie vroeger al gauw kijken naar hoe een nieuw speeltje precies in elkaar zat… soms tot verdriet van hen die het cadeautje kort na het uitpakken al uit elkaar geschroefd zagen worden. Zie dat gedrag echter voortaan als beloning voor de schenker van het best denkbare cadeautje voor dergelijke kindertjes: een 100% schot in de roos en een aanmoediging tot ‘future-proofing the next generation’!

Mocht u in uw omgeving óók mensen kennen die de eeuwige ‘waarom’-vraag stellen, overlaad hen dan met aanmoediging, want (geloof me) ze versoepelen de aansluiting met de grote maatschappelijke transities waarvoor we gesteld staan. Nou zijn maatschappelijke transities weliswaar van alle tijden en vertonen ze zelfs herkenbare cycli, maar technologische ontwikkelingen zijn daarin altijd de ‘drivers’ geweest. We zien hierin echter ook een getrapte acceleratie inzetten die steeds hogere reactiesnelheden verlangd om niet achterop te hoeven geraken. Óók wij, ‘de in beton- en staalbouwende mensen’, zitten reeds in de voorhoede van de huidige 4e industriële revolutie. We zijn namelijk allemaal al hard bezig om de introductie te realiseren van wat men wel een hybride-cyberfysische systeemintegratie noemt van de mens, van internet (IoT) en van kunstmatige intelligentie (AI) om óók in de gebouwde omgeving überhaupt relevant te blijven. 

En ja, tijden van grote transities veroorzaken grote disrupties in de oude systemen. We zien disrupties ten gunste van geopolitieke instabiliteit waardoor toegang tot en kostprijs van grondstoffen en energie een versnelde heroriëntatie verlangen op vermindering van de extreme afhankelijkheid die er nu is. We  zien allemaal disruptierimpels door systemen bewegen en dat verlangd verloren gewaande maatschappelijke én technologische aanpassing én ‘system-resilience’ om ook soepele terugval op voorliggende ‘technology levels’ het hoofd te kunnen bieden. Resilience is robuust maken tegen systeemverstoringen en bij uitstek iets wat menselijke veerkracht, fantasie, creativiteit en kennis verlangd en dus… nieuwsgierigheid oftewel die menselijke eigenschap blijft de cruciale systeemcomponent.

I wrote this column in a personal capacity.